مشکلات خواب کودکان -مشاور مونته سوری

 

به نام خدا

مشکلات خواب کودکان   :

 

معمولا والدین از مشکلات خواب فرزندانشان شکایت داردند. در اولین سال زندگی ، والدین بیش تر از نخوابیدن کودک خود در طول شب شکایت داردند. در دومین سال زندگی بی میلی نسبت به خواب و کابوس های شبانه مطرح می گردد.

از سه الی پنج سالگی مسائلی شامل دیر به خواب رفتن ، بیدار شدن در طول شب وکابوس هستند.

والدین گرامی:

v       علت یا تداوم مشکل خواب را در کودکتان بررسی کنید. شاید بدلیل توجه ،اضطراب،تأثیر داروها و ……هستند.

v       فعالیت های بدنی کودک مانند: بازی کردن در پارک، برنامه های ورزشی و ….. را در طول روز افزایش دهید.

v       کودک قبل از خواب باید به فعالیت های آرام بپردازد تا برای خوابیدن آماده شود. بازی هایی که نیاز مند فعالیت زیاد هستند برای ساعات قبل از خواب مناسب نیستند.به تدریج فعالیت های کودک را از زمان غروب به بعد کاهش داده و به جای بازی های پر تحرک مانند کشتی گرفتن و یا توب بازی ، فعالیت هایی مانند مطالعه کردن ، شنیدن قصه ، و یا تماشای تلویزیون را جایگزین نمائید. انجام فعالیت های آرام کننده چون حمام آب گرم و ماساژ قبل از خواب و یا تکان دادن کودک با آرامی مفید خواهد بود.

v       برای زمان خواب کودکتان برنامه تعیین کنید. برنامه های خانواده و خواسته های کودک را نیز در نظر بگیرید.انعطاف پذیر باشید ولی برخورد قاطع با کودک را تمرین کنید.الگویی را که تصمیم به ادامه ی آن ندارید شروع نکید.برنامه ی شبانه باید در کل روز موجب احساس امنیت و نزدیکی میان افراد می شود.

v       قبل از خواب در مورد مسائل روزمره و آمادگی شروع روز بعد با کودکتان صحبت کنید .آماده کردن لباس های مدرسه و مرتب کردن کتاب های فردا، برنامه مناسبی برای کودکان بزرگ تر خواهد بود.قصه گفتن قبل از خواب به او در درک اینکه “الان موقع خواب است” کمک می کند.

v       اگر کودکتان در شب سخت به خواب می رود و یا از خواب می پرد به او اجازه خوابیدن در طول روز ندهید. اینکار در ایجاد الگوی خواب منظم به کودک کمک خواهد کرد.

v       به خاطر داشته باشید مصرف شبانه برخی مواد غذایی مانند مصرف چای و یا نوشابه خواب کودک را کاهش می دهد.

v       به کودکتان روش های  آرام سازی (نفس عمیق ،کشش و آرام سازی عضلات بدن) را آموزش دهید. سعی کنید قبل از خوابیدن ، کودک این روش ها را انجام دهد.

v       به کودک اجازه دهید تا زمانیکه خواب آلوده و خسته نشده بیدار بماند و سپس او را به رختخواب ببرید.

v       از تمرین مثبت استفاده کنید .در طول روز راه هایی که کودک می تواند با به کار گیری آنها خواب  رود  را برای او بیان کنید . برای مثال کودک می تواند با فکر کردن درباره ی صحنه های آرام و زیبا مانند برخورد امواج دریا به ساحل ، پریدن گوسفند از روی نرده و یا با تکرار حروف الفبا و یا خواندن ترانه های کودکانه اینکار را تمرین می کند.

v       حتی المکان سعی کنید نکات ایمنی را در اتاق خواب کودک رعایت کنید( مثل پوشاندن سیم های برق و یا استفاده از محافظ برای پریز برق و دور نگه داشتن کودک از اشیاء شکستنی) این کار به والدین کمک می کند که با خیال راحت کودک را در اتاقش تنها بگذارد.

v       اگر کودک در رختخواب خود نمی ماند شما در اتاق کودک حضور داشته  وهنگام آرام بودن کودک او را تشویق کنید برای مثال هنگام آرام بودن کودک برایش نوار قصه بگذارید وهنگام نا آرامی او ضبط را خاموش کنید.

v       هنگامیکه کودک در طول  شب از خواب بیدار می شود به او کمتر توجه کنید.کمتر او را در آغوش گرفته ، تماس چشمی را محدود کرده و با بحث نکنید. بی تفاوتی والدین در این زمان برای خوابیدن مجدد کودک موثر خواهد بود.

v       به تدریج توجهتان را به کودک پس از رفتن به خواب کاهش داده و دیرتر به گریه یا جیغ او پاسخ دهید.به کودک بگوئید همین الان باید بخوابد و این کار را هر شب تکرار کنید.آنها به برخورد قاطع شما نیاز دارند.

v       برای بعضی از کودکان خوابیدن در اتاق تاریک دشوار است.روشن کردن چراغ خواب در اتاق کودک مفید خواهد بود.

v       اگر کودک برای خوابیدن در اتاق خواب شما اصرار دارد رختخواب او را در روی زمین بیندازید و به او بگویید در صورت تمایل به خوابیدن در اتاق شما باید روی زمین بخوابد.

v       به تدریج در شب های بعد رختخواب او نزدیک در اتاق خواب ، هال و یا راهرو بیندازید. هدف  از این کار این است که کودک در اتاق شما ناراحت باشد. بسیاری از کودکان هنگام قرار گرفتن در این شرایط خوابیدن در رختخواب راحت خود را ترجیح می دهند.

v       والدین باید از لحاظ جسمی و روانی آمادگی کنار آمدن با مشکلات خواب کودک را داشته باشد.از فرصت های به دست آمده( حضور نداشتن کودک در خانه ) برای جبران کمبود خواب و یا انجام کار های لذت بخش برای خود استفاده کنید.

v       گاهی کودک به جای والدین تمایل به خوابیدن در کنار خواهر و برادرهایش دارد.در صورت اجازه والدین این کار به سرعت عادت می شود.کودکان باید یاد بگیرند هنگام خوابیدن مستقل باشند.از طرفی خوابیدن با یکدیگر شاید باعث تحریک تخیلات جنسی و بازی های جنسی بین خواهر وبرادر ها شود. با لحنی قاطع و جدی به کودکان بگوئید که هر کدام باید در رختخواب مخصوص خودشان بخوابند و از بحث کردن با آنها خودداری کنید.

v       یک هم خواب جایگزین( مانند یک عروسک پشمالو) یا یک هم اتاقی (مثل خواهر یا برادر) به تنها خوابیدن کودک کمک کرده و در کسب استقلال او مفید خواهد بود. کودک را به تنها خوابیدن تشویق کنید.

v       هم با صحبت هم با عمل همکاری کودک را در شب تشویق کنید.هر شب به وقت شناسی و در رختخواب ماندن کودک جایزه دهید.جایزه ها می تواند تماشای بیش تر تلویزیون و یا یک خوراکی ویژه قبل از خواب باشد.

v       کودکان ترس ها و تشویق هایی دارند که قبل از خواب به سراغشان می آید کودک خود را تشویق کنید که در مورد مسائلش با شما صحبت کند. این کار به شما در درک بهتر مسائل کودک کمک خواهد کرد.

v       به خاطر داشته باشید که والدین ، پدر بزرگ و مادر بزرگ و یا پرستار کودک باید در مورد چگونگی کنار آمدن با مشکلات خواب کودک با یکدیگر هماهنگ باشند.

v       کودکان به علت شرایط سنی خود آسیب پذیرند و نیاز به حمایت و مراقبت بزرگتر ها دارند.آسیب پذیری کودکان ایجاب می کند که با وضع قوانین مناسب و حمایت و مراقبت لازم از آنان رشد و سلامت جسم و روان آنان را تامین کنیم.